Le monde dans lequel je vis

Bizi naiz munduan.

Aspaldi handian.

Beti trixtezian,

Penak bihotzian:

Amodiotan nintzan

Izar batekilan

Hura ezin ikus

Plazer dudanian,

Ez baitut etxian

Ez eta herrian.

 

Aira banindadi

Ainara bezala,

Ardura joan naite

Maitearen gana:

Nere pena-xangrinen

Hari erraitera,

Bai eta doloren

Hari salatzera,

Haren ait’amekin

Solas egitera.

 

Izan niz Barkoxen

Kusiaren etxen,

Ahuñaki jaten

Segur ona baitzen:

Kostaletak errerik,

Biriak egosirik,

Ogia muflerik,

Arnoa gozorik;

Han etzen eskasik,

Maitea, zu baizik…!

 

Herrikoia

Laisser un commentaire