"Plazer hartzeko, solas egiteko, kantatzeko, eta denbora igaraiteko materia"
Ideia hori sortu zait duela urte eta erdi pasa, kamioilari nintzelarik, eta aski nuen lan hortaz. Ondorioz, beste zerbait egiteko gogoarekin ibili naiz xekatzen. Eta ikusi nituen Youtuben lan horretan ibiltzen den beste baten bideoak, eta, ondorioz, gogoa eman zidan eta formakuntza ikasi nituen. Orduan, Sanotzen enpresan egiten dudana dira animalia kaltegarriak izango dira arratoi, eltxo edo liztor asiatiko eta europar, eta estafinak, labezomorroak baita ere egiten ditut
Gure gizona etxetik ateratzen da, eta… Zer egin? Beraz bai. Emazteak eskatu diona eginen du. Hiria osoki oinez zeharkatzen du. Baserri ingurunean sartzen da. Eta bere bidetik jarraitzen du. Gaua etortzean, Aksehir aldeko mendietara hurrandu eta, ez da ibiltzetik gelditzen. Hiru egunez horrela doa, ibilian ibiliz, beti aitzina. Eta hantxe, zelai bateko basamortuan zaldizko bidaiari bat topatzen du.
– Aksehir herrira zoaz? galdegin dio Nasrudinek
– Bai, bihar gauerako hara helduko naiz.
– Zoaz otoi, Khadidja nire andrea ikustera. Agurtu eta gero, galdetu egiozu nire partez, urrunago joan behar dudanez oraindik, ala, noiznahi gelditu naitekeen!
Hori hala bada halabiz, hala ez bada halatsu!
– Pernando, gaurko egunez zu lanean?
– Zer egun da, ba?
– Azkarateko pesta eguna, gizon!
– A putxas! Ez nuen batere gogoan!
Pernandok tresnak eta egurrak hortxe berean uzten ditu. Eta gazteekin Azkaratera doa.
Lau egunez ez da etxeratzen. Bosgarren egunean itzultzen da. Mari-Joxepa kanpoan aurkitzen du, lanean ari dela. Bere andrea kopetilun eta isilik dago. Zer gertatzen zaio ? Ez du elerik egiten. Mututurik ote da?
Orduan gure gizona herriko erretorearen gana doa.
– Jauna, gure etxean gaitz handi batek jotzen gaitu. Nire emaztea hitzik gabe dago.
– Gaixoa! Zer gertatzen zaio, ba?
– Ahaleginak egin ditut. Baina, ez da gehiago mintzatzen!
– Zerbait egin behar dugu. Goazen berehala ikustera!
Pernandoren etxera heltzen dira. Eta Mari-Joxepak erretorea ikustean botatzen dio:
– Erretore jauna! Zu hemen gaindi? Eta Pernandok orduan:
– To! Orain hitz egiten du! Sendatu duzu, jauna. Hau da mirakulua, hau!
